☆♀POUND♀☆: September, 2007

September 02

ง่วงนอนแต่หัววัน

เพราะกลางคืนแทบไม่ได้หลับไม่ได้นอน

ผวาตื่นกลางดึก เพื่อจะมาแนบหูฟังเสียงห้องข้างๆ ให้แน่ใจว่าปู่กับย่าหลับสบายดี

ตั้งแต่กลับมาจากลำพูน ปู่กับย่าก็ไม่สบาย ถึงจะดีขึ้น ไม่ต้องนอนรพ.แล้วก็เถอะ

เราเองก็ยังไม่สบายใจ เมื่อนึกถึงวันนึงในวันข้างหน้า เราจะไม่ได้ยินเสียงบ่นของพวกเค้า

อยากจะร้องไห้เมื่อตื่นขึ้นมาในความมืดกลางดึก

ยกมือไหว้สิ่งศักดิ์สิทธิ์ ขอให้บุญทั้งหมดที่เคยมี มอบแด่ผู้มีพระคุณที่เคยเลี้ยงดู

ลูกไม่อยากลืมตาขึ้นมาพร้อมกับความเงียบและความโดดเดี่ยวในบ้านหลังนี้

คิดถึงความอกตัญญูที่เคยทำ เท่าไหร่ถึงจะชดใช้หมด

คิดถึงความผูกพันทั้งหมด ไม่อยากให้หายไป.........