*｡O○ ☆ปังปอนด์☆...'s profile☆♀POUND♀☆PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
September 30 บ่ายสองสิบเจ็ดนาที10นาฬิกา ฉันกลับมานั่งประจำที่เก่า เก้าอี้สีดำตัวเดิม
โทรศัพท์ก็วางอยู่ข้างๆคีย์บอร์ด...
ไม่ว่าฉันจะคว้ามันขึ้นมาดูสักกี่รอบ ก็ยังไม่มีแม้แต่miss callปรากฏ
จิตใจของฉันดิ่งลงสู่ความเหงา ไม่มีเรี่ยวแรงที่จะทำหน้าที่ของตนให้เสร็จสิ้น
มองดูตุ๊กตาน้องม๋าสีดำข้างๆมอนิเตอร์ นั่งชันเข่า หน้าตาเม่อลอยไปบนเพดาน
"ทำไมต้องทำท่าเหงาขนาดนั้นล่ะ" ฉันจับมันนั่งท่าใหม่
แต่จัดเท่าไหร่ ก็ดูเหมือนมันจะอยากนั่งหอเหี่ยวท่าเดิมนั่นให้ได้
- -"
ยิ่งจ้องหน้ามัน ก็ยิ่งเหงา
"ทำไม แกไม่ทำหน้าสดชื่นปลอบจัยฉันบ้างล่ะ หืม?"
กลายเป็นเพื่อนช่วยเหงาไปซะงั้น
เมื่อเช้าวานได้ฟังเพลงๆนึง เนื้อหาประมาณว่า แอบรักคนๆนึงโดยที่ไม่รู้ว่าคนๆนั้นเค้าคิดยังไง
อารมณ์ประมาณว่าคนนึง-รัก อีกคนนึง-ให้ความหวัง?
ออกจะเศ้านิดๆตอนที่ได้ฟังเพลงนี้หลายๆรอบ
วันนี้ฉันก็โหลดเพลงนี้มาฟังอีกแล้ว (ไม่รู้จะตอกย้ำความรู้สึกไปถึงไหน)
"ถ้าเธอไม่รักกัน .. ฉันจะไม่ฝันต่อ ..
จะไม่เฝ้ารอ จะไม่คิดต่อ จะไม่ขอให้เธอนั้น เห็นใจ อีกแล้ว.." ตั้งแต่เล็ก ฉันยังไม่เคยพบใคร ที่ทำให้ฉันเศร้าได้ยาวนานขนาดนี้เลย รักจนถอนตัวไม่ขึ้น? สร้างความหวังให้ฉัน แต่การกระทำกลับตรงกันข้าม ฉันไม่อยากคิดอะไรเข้าข้างตัวเองอีกแล้ว ฉันมาไกลเกินไป ฉันควรจะกลับไปที่จุดเริ่มต้นสักที -------------------------------------- ชื่อเพลง/Title : รู้สึกอย่างฉันไหม
อัลบัม/Album : Good September ศิลปิน/Artist : Good September เนื้อร้อง
ยิ้มที่เธอนั้นให้มาสบตามองฉัน ถี่ไหม จะได้รู้ ว่าเธอนั้นมีใจให้กับฉัน อย่ามองกันแค่ความหวัง หรือเธอจะรู้ว่าฉัน แอบมีใจ * ท่าที่เธอนั้น ยิ่งดู ยิ่งคล้ายคนที่สนใจเรา ทุกถ้อยคำยิ่งย้ำ ให้ฉันยิ่งมั่นใจ ** รู้สึกอย่างฉันไหม เผยใจเธอได้ไหม .. ให้ฉันได้รู้ใจ ว่าเธอนั้นคิด เช่นไร .. ถ้าเธอไม่รักกัน .. ฉันจะไม่ฝันต่อ .. จะไม่เฝ้ารอ จะไม่คิดต่อ จะไม่ขอให้เธอนั้น เห็นใจ อีกแล้ว.. (ซ้ำ *) รู้สึกอย่างฉันไหม เผยใจเธอได้ไหม .. ให้ฉันได้รู้ใจ ว่าเธอนั้นคิด เช่นไร .. ถ้าเธอไม่รักกัน .. ฉันจะไม่ฝันต่อ .. จะไม่เฝ้ารอ จะไม่คิดต่อ จะไม่ขอให้เธอนั้น เห็นใจ กลัวว่าสิ่งที่เธอทำนั้น อาจไม่ใช่ฉันคนเดียวที่เสียใจ วู้วว .. (ซ้ำ ** ) September 24 ความรู้สึกเล็กๆในอีกมุมมองต้นไม้หนึ่งต้น....มันเกิดขึ้นจากการหว่านเมล็ด
เมล็ดหลายๆเมล็ด.....จาก10เมล็ด....จะมีเมล็ดที่สมบูรณ์พร้อมจะเจริญเติบโตได้สักกี่เมล็ด
เมล็ดที่พร้อม1เมล็ด...จะดีใจแค่ไหน...ถ้าได้งอกเงยมาชมโลกเหนือผืนดิน
---------------------------------------------------------------------------------------------- เช้านี้อากาศเย็นสบายนัก ฉันออกมาเดินเล่นริมชายรั้ว แหงนไปบนฟ้า ไม่ยักมีเมฆสักก้อน
ทีท่าว่าจะมีฝนอีกระลอก ฉันเดินสูดอากาศ รับออกซิเจนไว้เต็มปอด.........อ่า...
นานเท่าไหร่แล้วนะที่ฉันไม่ได้เห็นวิวสวยๆรอบบ้าน แต่ก็คงนานพอที่จะลืมไปว่า
สวนไม้ประดับหน้าบ้าน ได้เปลี่ยนเป็นสวนมะละกอไปเสียแล้ว
ฉันยืนมองไปบนยอดลำต้นมะละกอที่สูงตระหง่านตรงหน้า
อืม.....ได้ยินย่าแกบ่นให้ปู่ตัดทิ้ง เพราะเจ้าพวกนี้มันเป็นมะละกอตัวผู้ ไม่ออกผล
น่าเสียดายนะ มันอุส่าแตกยอด ออกดอก ชูกิ่งก้านสูงตระหง่าน ใบหยักเขียวขจี
แต่กลับไม่เป็นที่ต้องการของคนในบ้านเลย
ฉันจำได้ว่า2อาทิตย์ที่แล้ว ในเช้าวันหนึ่ง ย่าเคยตะโกนบอกให้ฉันเอามีดมาตัดเจ้ามะละกอต้นเล็กทิ้งเสีย
เพราะกิ่งของมันขวางช่องทางเดิน
ฉันนิ่งดู คลำไปตามลำต้นของมัน มันโตพอที่ฉันจะกำลำต้นมันได้อย่างพอดิบพอดี
ฉันลองเขย่าโคนต้นเบาๆ
โห....มันแข็งแรงขนาดนี้เชียวหรือ
ฉันตะโกนบอกย่า "มันโตแล้วนี่ย่า มันถอนไม่ได้"
ย่า : "เอามีดตัดโคนมันไปเลยลูก"
"........." ฉันลังเลอยู่พักใหญ่ ก่อนที่จะจ่อปลายมีดเข้าที่โคนต้นของมัน"ไม่ตัดไม่ได้เหรอเนี่ย"
ฉันนึกสงสารและกลัวว่ามันจะร้องไห้ "ปอนด์!...รถขยะจะมาแล้วนะลูก รีบเอาไปทิ้งใส่ถังหน้าบ้านนะลูก"
"........." ทำไมต้องเป็นฉันด้วยนะ....ฉันลูบมือไปตามลำต้น กิ่งใบ ของมันครั้งสุดท้าย
"ขอโทษนะ...ฉันไม่อยากทำแบบนี้เลย"
ฉันลับตาปี๋ ฟันฉั๊บเข้าที่โคนต้น...........
..............................มันนิ่งลงแล้ว
---------------------------------------------------------------------------------------------
"มนุษย์ คิดแต่จะหวังผลประโยชน์อย่างเดียวงั้นหรือ แล้วถ้าฉัน ไม่มีประโยชน์
ฉันก็คงจะไม่เป็นที่ต้องการของใครๆเหมือนกันหรือเปล่า?"
----------------------------------------------------------------------------------------------
September 14 เรื่อง"ฉัน"เพื่อน: "ทำไม ปอนด์ชอบคนนี้ล่ะ"
ปอนด์: ......
เพื่อน: "ผู้ชายมีตั้งเยอะตั้งแยะ หาคนใหม่ดีกว่ามั๊ย"
ปอนด์: "ปอนด์ก็อยากจะคิดแบบนั้นนะ...."
เพื่อน: "ปอนด์ชอบเขามากเลยเหรอ"
ปอนด์: "ปอนด์ก็ไม่รู้ ทำไมปอนด์ต้องรอ ทำไมปอนด์ต้องคิดถึงเขา.....ทั้งๆที่ปอนด์ตั้งใจจะลืม"
เพื่อน: "......."
ปอนด์: "ปอนด์แค่อยากเห็นเขาหัวเราะ อยากเห็นเขายิ้ม อยากมองความสุขของเขา"
เพื่อน: "เหอะๆๆ...ไม่รู้เหมือนกันอ่ะ เราก็ไม่เคยเป็น ไม่รู้จะแนะนำอะไร"
เพื่อน: "เราแค่อยากให้ปอนด์เผื่อใจ จะได้ไม่เสียใจ"
ปอนด์: "ปอนด์เผื่อใจไว้ตั้งแต่วันแรกที่คุยกับเขาแร้วล่ะ"
เพื่อน: ".......อืม ก็ดีแล้ว"
ปอนด์: "ปอนด์รอเค้ามาตั้งนาน รออีกนิดจะเป็นไร
รอวันที่เค้าจะคิดถึงเราสักนิด รอให้เขาจำได้ว่ามีเบอเราในเครื่อง รอให้เค้ารับรุ้ในสิ่งที่ปอนด์ต้องการบอก"
เพื่อน: "อืม คิดงั้นได้ก้ดี แต่เราว่ายังไง มองคนอื่นไว้บ้างก็ดีนะ"
ปอนด์: "ปอนด์ให้โอกาสทุกคนที่เข้ามาในชีวิต แต่ก็ยังรู้สึกว่า ที่สุดแล้ว คำตอบก็ยังเป็น"เขา"อยู่ดี"
เพื่อน: ..........
ปอนด์: "พูดอย่างกะสวย มีคนห้อมล้อม หะหะหะ บ้า ไม่มีใครมาจีบฉันหรอกย่ะ"
เพื่อน: "นั่นดิ"
"ผู้ชายมันเยอะก็จริง แต่จะกี่เปอเซนที่จะเป็น ผู้ชายอย่างหยง ผู้ชายอย่างอาร์ม"
ปอนด์: "หะหะหะหะ"
--------------------------------------------------------------------------------------------------------
กลับมาบ้าน3ทุ่มกว่า หยิบโทรศัพท์มากดดู ยังไม่มีสายเข้า..........เหมือนเดิม
ต่อให้รู้แก่ใจ ว่ามันต้องเป็นอย่างนี้ แต่ในใจก็ยังแอบหวังอะไรอยู่ลึกๆก็ไม่รู้
หะหะหะหะ
อาบน้ำปะแป้งหอมๆมานั่งหน้าคอมที่เก่า
เปิดเพลงฟังเพลินๆ แล้วจู่ๆก็นึกถึงเพลง "เข้ากันไม่ได้"
หาโหลดมาฟังเล่นๆ
playซ้ำๆยังไง มันก็ไม่เบื่อสักที
คุณลองนึกภาพผู้หญิงใส่เสื้อกล้ามสีขาว กางเกงขาสั้นลายทหาร เกล้าผมมวยยุ่งๆนั่งทำตัวลีบๆอยู่บนเก้าอี้โยกบุหนังสีดำ
นิ้วมือเคาะแป้นไปตามจังหวะเพลง นั่นล่ะ ฉันตอนนี้เรย
เนื้อเพลงนี้มันไม่ถึงกับโดนใจฉันมากมายนักหรอก แต่ก็รู้สึกว่า มันมีบางประโยคที่อยู่ในใจ
อยากจะบอกใครสักคนเหมือนในเนื้อเพลงนั้น
อย่าหัวเราะกันนะ ถ้าฉันอัพบล็อคได้น้ำเน่ามากๆ
ช่วงนี้มันอากาศเย็นๆ มีลมฝนแผ่วๆ มันเป็นอารมณ์ของคนเหงาที่มักจะคิดถึงใครสักคนในช่วงเวลาแบบนี้
มันคงจะเป็นเรื่องที่คนๆนึงอาจจะคาดไม่ถึง
กับความรู้สึกของฉันคนนี้ที่มันเปลี่ยนแปลงไปโดยที่ฉันเองก็ไม่รุ้ตัว
ฉันเพิ่งรู้ว่าฉันโตขึ้นเยอะ
เพิ่งรู้ว่าฉันสูงขึ้น1เซน น้ำหนักลดลงไป5กิโล มองโลกเป็น กว่าปีที่แล้วและก็ปีก่อนๆ
ฉันเรียนรู้อะไรเยอะแยะมากมาย ในขณะที่ตัวฉันเองก็พยายามปรับตัวให้อยู่ในโลกอย่างแฮปปี้ที่สุด
**********************************
สำหรับ"เรา"ต่อให้มันเป็นไปไม่ได้ แต่ฉันก็ยังยิ้มรับ
บอกกับตัวฉันเองเสมอว่า"แค่ฉันได้รักเค้าฉันก็มีความสุขแล้ว"
ขอให้ฉันได้มีเค้าไว้ให้คิดถึง หากเค้าจะคิดถึงฉันบ้างก็คงจะดี ถึงแม้จะเป็นคนสุดทายที่จะนึกถึง ฉันก็ดีใจ
แม้เขาจะมีใครอยู่แล้ว ฉันจะไม่เข้าไปวุ่นวาย ฉันขอแค่มองดูความสุขของเขาอยู่ตรงนี้ก็พอ
ฉันจะไม่งอนง้อขอความรักจากเขา ฉันจะรักษาระยะห่างระหว่างเรา ถ้ามันเป็นความต้องการของเขา
ฉันจะอยู่ในสายตาของเขาหรือไม่ ฉันจะไม่เสียใจกับคำตอบ
เพราะฉันมีความสุขที่จะเฝ้ามองและมีเค้าอยู่ในสายตา อยู่ในความรู้สึกดีๆ ในความประทับใจ
ในความคิดถึง ในชีวิตฉันแค่ช่วงเวลานึง ของในทุกๆวัน
***********************************
---ยังรอ
วัน(ที่เหมือนจะ)ว่างอะไรมันเต็มหัวไปหมดนะ เรื่องนู้นเรื่องนี้ เยอะแยะไปหมด
คิดงานอะไรก็ไม่ออก ตื๊บๆตันๆไปหมด
อยากจะนั่งปล่อยอารมณ์ให้มันสายลมพัดผ่านไป ไม่ต้องหมกหมุ่นอยู่กับเรื่องใดเรื่องหนึ่ง
นั่งอ่านหนังสือ เคล้าเสียงเพลงเบาๆ คงจะมีความสุขดีเนอะ
ฉันไม่อยากคิดอะไร ให้มันรกหัว ฉันอยากจะใช้ชีวิตให้มันคุ้มค่า มีความสุขให้เต็มที่
วันนี้เป็นวันว่างๆของฉันวันนึง
กำลังคิดอยู่ว่า จะหาโปรแกรมอะไรสนุกๆทำดีนะ
อยากจะออกไปเดินเล่น ถ่ายรูปเล่น นั่งสูดอากาศ มีลมเย็นๆพัดให้ตัวเย็นๆ
ฮ่า.....เเค่นึกก็สดชื่นแระ
แต่ว่า...ทำไมฉันไม่คิดได้ตั้งแต่ตอนเช้าล่ะ? - -"นี่มัน11โมงแย้ว จะไปหาบรรยากาศดีๆได้มั๊ยเนี่ย- -
อืม...จิงๆแร้วก็ยังมีภาระต้องสะสางอีกเรื่องนี่นา ต้องไปมหาลัย-*-ทำเรื่องดรอปวิชาเศรษศาสตร์ ง่าๆๆๆๆ
เวบมหาลัยก็ห่วยจริง จะเข้าไปเชครายวิชา กะชื่ออาจานผู้สอนซะหน่อย เข้าไปดูไม่ได้เรย
แร้วฉันจะไปทำเรื่องได้ไงเนี่ย หน้าตาอาจานคนสอนยังนึกไม่ออกเร้ย
จำได้แค่ว่าแก่หน่อย ตัวเล็กๆ จำได้แค่นั้น-*-ชื่อไรก็ม่ะรุ
จะไปทำธุระวันพุ่งนี้แทน ก็ไม่ได้อีก เสี่ยงเกินไป มันวันเดทไลน์แร้ว
แง้ๆๆๆๆ
ไม่เอาๆ ไม่เครียดๆ
ไปมหาลัยแหล่ะดีแล้ว ไปเดินงมๆดู (จะเจอมั๊ยน่ะ)
งืม ก็ดีกว่าปล่อยให้วันนี้ผ่านไป แร้วมานั่งหนักใจเอาวันสุดท้ายอ่ะนะ
มองออกไปนอกหน้าต่าง เห็นเจ้า3หนัง วิ่งกระพรวนกุ๊งกิ๊ง รอบบ้าน
มันก็น่ารักดีนะ
แน่ะ ยังชมไม่ทันไร ไง๋มันกัดกันแล้วง่ะ เย้ย เพิ่งจะชมอยู่แหม่บๆ
เปลี่ยนใจ ถอนคำพูดดีกว่า
เห็นวิ่งเล่นดุ๊กดิ๊กๆกันอยู่แว๊บๆหันไปอีกที กัดหูหัดหางเห่าขู่กันซะงั้น- -"
ไมน้องม๋าช้านมันม่ะปรองดองสามัคคีกันเอาซะเลย เฮ้อ~
ใบเหลืองอะหร่างฉ่าง (ตัวหนังสือเป่งๆ "บัตรถอนวิชา")อยู่บนโต๊ะ.....
"ฉันสมควรจะออกไปทำธุระได้แล้วใช่มั๊ยเนี่ย"
- -"ชักขี้เกียจเชียว ต้องนั่งรถไปกลับอีกหรอเนี่ย งุงิๆๆ
--อืม สายแล้วด้วยล่ะ ไปอาบน้ำ ปะแป้ง แต่งสวย ดีกว่า หุหุ--
September 13 บทความดีๆเคยมีใครถามคุณไหมว่า
"ความรักคืออะไร?"
ผมคิดว่าวันนี้ผมมีคำตอบให้คุณแล้วล่ะ
หากคุณคิดที่จะบอกรัก
ความใส่ใจ ไม่ใช่ ความเอาใจ
ไม่ใช่สักแต่ว่าซื้อซื้อซื้อของเยอะแยะมากมาย
เพื่อเอาใจ...
นั่นแหละถึงเรียกว่า ความใส่ใจ
ความใส่ใจ ไม่ใช่ ความหึงหวง
ความใส่ใจ ไม่ใช่ ความมีน้ำใจอย่างเดียว
คิดไตร่ตรองให้ดีก่อนที่จะพูดอะไรออกไป
ใส่ใจในความรู้สึกของเค้าด้วย
หากคุณทะเลาะกับคนรัก
คนรักของคุณยังโทรมาแสดงความเป็นห่วงในเรื่องต่างๆ
เหมือนทุกๆวัน
ทั้งๆที่ยังไม่หายโกรธ..นั่นแหละเรียกว่าความใส่ใจ
หากคนรักของคุณยอมสละเวลาทำบางสิ่ง
เพียงเพื่อช่วยทำในสิ่งที่คุณขอ...นั่นแหละเรียกว่า
ความใส่ใจ
คนเราบางครั้งก็ต้องการมีใครซักคนคอยใส่ใจเราบ้าง
หากคุณต้องเดินทางไกล
ถ้าคนรักของคุณโทรมาถามว่า "ถึงหรือยัง"
"ปลอดภัยดีไหม" "เหนื่อยไหม"
หากคุณต้องปฏิบัติภาระกิจสำคัญไม่ว่าจะเรื่องงาน
มันจะรู้สึกดีเอามากๆ ถ้าคนรักของคุณจำได้
และโทรมาบอกว่า
"โชคดีนะ ชั้นจะคอยเป็นกำลังใจให้"
หากคุณต้องขับรถคนเดียว
ถ้าคนรักของคุณโทรมาบอกว่า "ขับรถดีๆนะ"
หากคุณป่วยเป็นไข้ ไม่สบาย
ถ้าคนรักของคุณโทรมาเตือนให้คุณกินยา
และพักผ่อนมากๆ
ความใส่ใจ กับ ความเกรงใจ
แต่ผมกลับไม่คิดอย่างนั้น ยิ่งสนิทกันมากเท่าไหร่ ต้องยิ่งเกรงใจซึ่งกันและกัน ความเกรงใจเป็นสิ่งดี และเป็นบ่อเกิดของความสัมพันธ์อันยั่งยืน คุณเห็นไหมล่ะว่า ไม่ยากเลยที่จะแสดงความใส่ใจต่อใครซักคน เพียงแต่วันนี้ คุณใส่ใจคนรักของคุณแล้วหรือยัง?
September 08 จิตใจ=เบิกบาน//งาน=ศูนย์พอสบายใจขึ้นมา
ก็นึกขึ้นได้ว่า งานการบ้านรอยู่เพียบ
ไม่รู้จะจับงานไหนก่อนดี เยอะแยะไปหมด
วันนี้กะว่าจะไปแวะห้องสมุดซะหน่อย ฝนดันเทมาซะก่อน
เลยไม่ได้ไปหาข้อมูลทำการ์ตูนเลย T^T
กลับมาบ้านก็อ่อนเพลียจนไม่อยากจะทำอะไร....
สรุปแล้ว วันนี้ก็ผ่านไปโดยไม่มีความกะเตื้องอะไรเรย-*-
September 07 ความรักเส้นตรง__________________การตามหาเธอ มันราวกับงมเข็มในมหาสมุทรเลยทีเดียว
****************
ฉันหลงดีใจที่ฉันทำสำเร็จ และได้พบเธออีกครั้ง
ฉันสัญญากับตัวเองไว้ ถ้าฉันพบเธออีก ฉันจะสารภาพทุกสิ่งที่ฉันเก็บมานาน
แต่ฉันก็เขินอายเกินไปที่จะพูดมันออกมา
การได้เจอเธอครั้งนี้ ทำให้ฉันแน่ใจในคำตอบว่าที่ผ่านมาฉันรู้สึกยังไงกับเธอ?
แต่มันก็ไม่ช่วยอะไร...เพราะต่อให้ฉันคิดกับเธอยังไง เธอก็ไม่มีโอกาสได้รับรู้อยู่ดี
เธอหายไปจากฉันอีกแล้ว
ทิ้งไว้ให้ฉันอยู่กับความทรงจำที่เลวร้ายกว่าเก่า
ถ้าฉันรู้ว่าเธอจะใช้วิธีปฎิเสธกันแบบนี้ สู้ฉันหาเธอไม่พบเลยจะดีกว่า
ฉันจะได้จดจำไว้แค่ส่วนความทรงจำดีๆในอดีตเท่านั้นพอ
ความรักของฉันเหมือนกับเส้นตรงที่มั่นคง มีให้เธอเสมอต้นเสมอปลาย
ความรักของเธอ ก็เหมือนกับเส้นตรง ที่ไม่รักฉันยังไง ก็ยังไม่รักฉันเหมือนเดิม
ด้วยเหตุของความรู้สึกที่ต่างกัน ฉันจึงทำให้เส้นของเราบรรจบกันไม่ได้
ได้แต่ขนานคู่กันอยู่อย่างนี้
ต่อให้ฉันรักเธอมากมาย หรือรักมานานแค่ไหน มันก็ไม่ช่วยเธอรักฉันบ้างเลย
การกระทำแบบนี้ใช่มั๊ย ที่เป็นคำตอบ ฉันจะได้เข้าใจตรงกัน
ถ้างั้นฉันจะได้เลิกตามเธอสักที แล้วฉันจะจำไว้แค่ส่วนความทรงจำในอดีตว่าฉันเคยมีความสุขที่ได้รู้จักคนอย่างเธอ........ September 05 ขาดวิตามินทำท่าว่าจะไปได้ดี แต่แล้วมันก็ไม่เป็นไปตามที่ฉันหวัง
ฉันคิดไปเอง ว่าเค้าคงจะชอบฉันบ้าง
ฉันหวังอะไรลมๆแล้งๆกัน
เค้ารำคานฉันรึเปล่า หรืองานเยอะ ไม่มีเวลา หรือเพราะอะไร
ทำไมฉันไม่รู้อะไรเลยนะ?
ไม่มั่นใจในตัวเองเลย.....
ทำยังไงให้เค้าชอบฉันสักนิดก็ยังดี
สงสัยฉันคงจะไม่มีเสน่ห์เอาซะเลยล่ะมั้ง
ทำไมไม่เกิดมาสวยๆ เพียบพร้อม น๊า~
เฮ้อ~
-----------------
อยากจะนั่งทำการบ้าน
แต่มันก็ไม่มีกะจิตกะใจจะทำ
ทำไมเค้ามีอิทธิพลต่อความรู้สึกของฉันมากขนาดนี้นะ
อยากจะโทไปทักทาย ก็กลัวจะไปรบกวน
ฉันจะทำยังไงดี
หรือฉันจะต้องผิดหวังต่อไป...................
September 04 สภาวะ หนักหน่วงรู้สีกล้า จนไม่อยากจะทำอะไร นั่งจ้องโทสับ ไม่มีแววที่จะมีสายเรียกเข้าเลย รอร๊อรอ เฮ้อ~
ม่ะกี๊ปุ้ยก็ส่งงานมาให้ทำอีก....หนักจัยจัง ตั้งใจจะมาทำการบ้านเก่าอ.ฮวงให้เสดซะหน่อย ดันได้งานใหม่อีกแล้ว ว๊า
คงต้องไปนอนพักสักแปบแล้วมั๊ง มันไม่มีกะจิตกะใจจะทำงาน ไม่ไหวเลย สภาวะแบบนี้...... September 02 เวลาจ๋าผ่านไปไวๆโหน่ยจิ่09.47น.----อยากให้19.00น.เร็วๆจัง
----------------------------------
18.00น.----ใกล้แล้วสินะ
19.53น.----เวลาเดินช้าจัง
20.01น.----นั่งรอเวลา~ผ่านปาย.......
20.05น.----เมื่อไรจะ20.10น.สักทีนะ
20.08น.----อีก2นาทีแย้ว^^"
----------------------------------
20.10น.----เย้!
แต่....รออีกนิดดีมั๊ยนะ ไม่อยากโทรไปเร็วเกินไป กลัวว่าเขาจะรำคาน และอยากให้เขาได้พักผ่อนหลังเลิกงานสักนิด
ไม่อยากกวนเวลาส่วนตัวของเขาเรย แต่...เขาก็บอกเราเองนินาให้โทไปหลัง19.00น.ไปแร้ว....นี่ก็เผื่อเวลาไปตั้งชั่วโมงแร้วน๊า~
เฮ้อ~ คิดถึงจัง....
20.11น.----รออีก5นาทีแร้วกันเน๊าะ- -"
20.12น............
20.13น............
ทำอะไรอยู่น๊า......~
20.14น............
เอ๊ะ ! นาฬิกาเราเร็วกว่าเขารึปล่าเนี่ย แง้>_<
20.15น.----เย้(ยิ้ม^_____________^)
จะโทไปเรยดีมั๊ยนะ รออีกแปบดีมั๊ย? แต่...มันก็น่าจะได้เวลาแล้วมั๊ง...
เขาจะเลิกงาน+อาบน้ำ เสดรึยังนะ? งุงิๆๆๆ(พึมพำๆ)
20.16น............
เอาเป็นว่า 20.20น.ค่อยโทไปดีก่า
(นั่งจ้องนาฬิกาต่อ.....)
20.17น.----แง้ ทำไมมันนานอย่างนี้นะT--T
20.18น.----อีก2นาทีแว้ว ใจเย็นๆสิ
20.19น.----*0*
20.20น.----^0^
20.21น.----จะโทละน๊า~ (คิกๆ)
-----------------(เซนเซอร์ไว้หน่อย^^!)------------------
แห่ะๆๆ วางไปแระ*o* ทำไมมันมีความสุขอย่างนี้นะ
ดีจัยที่ซู๊ดเรย ที่เค้ายังเหมือนเดิม
เราก๊อเก่งเน๊าะ หาเค้าจนเจอจนได้ เฮ้อ~เล่นเอาท้อไปหลายตลบ 55+
สมปรารถนาสักที คนที่รอมานาน~
อะไรๆมันก็เปลี่ยนไปเยอะ
แต่...ความรู้สึกฉันยังเหมือนเดิม
แล้ว...เขาล่ะ ม่ะก่อนกับตอนนี้เขาคิดยังไงฉันไม่รู้ ฉันขอแค่ได้แอบเก็บความความรู้สึกดีๆไว้ในใจ...ก็มีความสุขเหลือเกิน
แค่ได้คุยกันมันก็มีความสุขมากมาย~
อยากให้ถึงพุ่งนี้เร็วๆจังจาได้คุยกันอีก ^__^
อะไรจะแฮปปี้ขนาดนี้เนี่ย หุหุหุ
September 01 Aroud Me...หมู่นี้รู้สึกเหนื่อยใจกับสังคมรอบตัว เหมือนตัวเองจะต้องอยู่บนความหวาดระแวง ทั้งๆที่ยังไม่ได้ทำผิดอะไรเลยแท้ๆ....
หันไปทางไหนก้อเจอแต่หน้ากาก....หน้ากาก...แระก้อหน้ากาก...พวกเค้าไม่เบื่อกันบ้างหรอ...สร้างภาพ...เสเเสร้งการกระทำ คำพูด...กระทั่งรอยยิ้ม...
มันไม่ได้มาจากจิตใจของเค้าเลยแท้ๆ ฉันเห็นจนอยากจะคลื่นไส้อยู่แล้ว...
ทำไมหรอ...ฉันทำอะไรให้คุณเดือดร้อนรึเปล่าคะ?...ถึงต้องเอาเรื่องของฉันไปโพทะนาให้คน3บ้าน8บ้านฟัง...
ข้อเสียฉันมี แถมข้อดีฉันยังมีมากกว่าคุณด้วยซ้ำ...
ต่อหน้าคุณปฏิบัติกับฉันด้วยคำพูดและรอยยิ้มเหมือนจะมีไมตรี แต่นึกหรอ ว่าฉันไม่รู้ว่าคุณคิดอะไร ภายใต้หน้ากากเน่าเฟะของคุณ
ฉันไม่ชอบปั้นหน้ากับใคร...ถ้าเป็นไปได้ อยากให้คุณรู้ว่า ถ้าคุณไม่ชอบฉัน พยายามอย่ามองหน้า ส่งรอยยิ้ม หรือพูดคุย....เพราะฉันดูคุณออก
แร้วถึงแม้คุณอยากจะพูดลับหลังอะไรก็ตาม...ฉันก็จะบอกกับคุณว่า...ฉันไม่เคยแคร์...เรื่องเลวร้ายฉันเคยเจอมาเยอะมากกว่านี้...
แค่นี้มันไม่ทำให้ฉันหวั่นไหวหรอก
อย่าพยายามสร้างกระแสเลยค่ะ...ถึงแม้คนอื่นรอบตัวฉันจะเชื่อคุณ...แต่...คนที่รู้จักฉันดี เค้าไม่มีทางเชื่อคุณหรอก
เชิญคุณไปโพทะนาได้ตามใจเลยนะคะ ถ้าคุณยังไร้ยางอายอยู่
ถึงแม้ฉันจะดูเป็นคนที่ไม่คิดอะไร ไร้สาระ...เหมือนปล่อยให้เวลาผ่านไป...ถึงฉันจะทำงานช้า...ทำอะไรไม่ทันต่อเวลา...ใช่!ฉันไม่เถียง
ข้อเสียเหล่านี้มันส่งผลกระทบถึงตัวคุณรึเปล่าคะ ถ้าใช่ ฉันยอมให้ชื่อฉันอยู่ในวงเม้าของพวกคุณก็ได้
แต่ถ้ามันเป็นเรื่องส่วนตัว ที่ผลกระทบมันตกอยู่ที่ตัวฉันเอง
อย่าสาระแนเอาไปพูดเรื่อยเปื่อยได้มั๊ยคะ...แล้วก๊อเวลาที่เอาไปพูดน่ะ เล่าให้มันจบๆด้วยนะคะ อย่าเล่าอะไรค้างครึ่งๆกลางๆ คนฟังเค้าจะเข้าใจบิดเบือน
ส่วนเพื่อนๆของฉัน ถ้าบางครั้งฉันทำอะไรผิดพลาด บอกฉันได้เสมอ ฉันไม่ใช่คนงี่เง่าที่จะมานั่งโกรธเคืองคุณ
สามารถตักเตือนได้ แต่อย่าเอาไปเล่าให้คนนอกเค้าฟัง เพราะมันไม่ใช่การกระทำที่ดี คนนอกที่ฟัง เค้าไม่เข้าใจหรอกค่ะ
แถมเค้ายังจะเอาไปเล่าต่อให้มันดุเดือดเผ็ดมันส์คูณ2คูณ3คุณ5คูณ8ขึ้นไปอีก
สังคมที่ฉันอยู่มันน่ากัวจริงๆ นี่มันไม่ใช่การ์ตูน...แต่มันคือซากความทรงจำ กับสิ่งที่ฉันต้องพบเจอ.....every time...
every day every night every where แต่ไม่ใช่กับ every body!!!
ฉันไม่ได้กลัวคนพวกนี้หรอก....แต่มันขยะแขยง
ปล. ฉันไม่เคยไม่ชอบใคร โดยฟังใครๆเล่าต่อกัน....ฉันจะไม่ชอบคนๆนั้นได้ ก็ต่อเมื่อ เค้าทำร้ายความรู้สึกของฉัน
ถ้าคุณมั่นใจว่าคุณไม่ได้ทำอะไรให้ฉัน ไม่ได้แอบแทงข้างหลังฉัน คุณก็ไม่ต้องกลัวว่าฉันจะไม่ชอบคุณ แระฉันก็ไม่เคยกัดใครก่อน
เพื่อนเกลียด ก็ไม่จำเป็นอะไรที่ฉันจะต้องเกลียดด้วย....เพราะมันฟังดูงี่เง่าเกินไป
แล้ว...ถ้าเมื่อไรที่ฉันรู้สึกว่าฉันไม่ชอบคุณ....ฉันจะไม่เริ่มพูดกับคุณก่อน ฉันจะไม่มองหน้าคุณ และจะพยายามทำเหมือนไม่เห็นคุณอยู่บนโลก
ฉันจะไม่ใช้วิธีเป่าหูใครๆ หรือเอาเรื่องของคุณไปพูดให้คนอื่นไม่ชอบคุณ ถึงฉันอยากจะเอาคืนกับคุณเท่าไร แต่ฉันก็ไม่ทำอะไรหรอก
ต่อให้ความไม่ชอบของฉันมันจะเปลี่ยนเป็นคำว่าเกลียดขี้หน้าไปแล้วก็ตาม
|
|
|
