ไม่รู้จะคุยกับใคร  เลยมานั่งๆพิมคุยกับตัวเองคนเดียว....

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

วันนี้นู๋ออกมาพันแข้งพันขาพี่ปอนด์เหมือนอย่างเคย  ชามข้าวสีเหลืองมีปลาทูเคล้าข้าว มีกลิ่นน้ำปลาหอมหน่อยๆ  เมนูเดิมๆที่พี่ภูมิใจ เพราะนู๋จะกินหมดเสมอ

วันนี้นู๋ก้อกินหมดเหมือนเคย แต่วันนี้พี่ปอนด์รู้สึกเหมือนพี่ให้ข้าวนู๋น้อยไปรึเปล่า  น้องเหมียวคะ  นู๋หิวข้าวมั้ย ตอนนี้มันก้อเลยเวลาอาหารเย็นมาเยอะแร้ว  นู๋หิวรึเปล่า

พี่ปอนด์อยากจะคลุกข้าวใส่ปลาทูเยอะๆให้นู๋กินเหมือนอย่างเคยแต่ตอนนี้นู๋คงกินอาหารฝีมือพี่ปอนด์ไม่ได้อีกอีกแล้ว.....

พี่ปอนด์ขอโทษนะ  ขอโทษที่ทำให้นู๋หิว  เมื่อเย็นนี้นู๋มาร้องหิวข้าวรึเปล่าคะ  บังเอิญวันนี้พี่ปอนด์ออกไปข้างนอก 

 

รอพี่นะคะน้องเหมียว

พุ่งนี้นี้เช้านู๋จะได้กินอาหารอร่อยๆนะคะ

น้องสาวของนู๋พี่ปอนด์จะให้ย่าพาไปให้คนใจดีเค้าดูแล  ไม่ต้องเป็นห่วงนะ

 

พี่คิดถึงนู๋มากๆ  อยากจะอุ้มนู๋มากอดเหมือนทุกครั้ง

พี่ขอโทษที่วันนี้พี่ทำผิดอย่างมหาศาล  อย่าโกรธพี่นะคะ  คงไม่มีอะไรจะทำให้พี่เสียใจได้มากกว่าการที่ทำให้นู๋เจ็บปวดทรมาน

หลับให้สบายนะคะ

พี่ขอโทษที่หาที่นอนดีๆให้นู๋ไม่ได้เพราะนู๋อ้วนเกินไป 

 

ต่อจากนี้พี่ปอนด์คงจะไม่ได้ยินเสีงร้องเรียกของนู๋อีกแล้วใช่มั๊ย.......

พี่ปอนด์ขอโทษที่ช่วยชีวิตนู๋ไว้ไม่ได้  ขอโทษที่ทำได้แค่กอดนู๋และปลอบให้นู๋ลืมความเจ็บ  แต่มันคงจะไม่ช่วยอะไรเลยใช่มั๊ยคะ

พี่ดุนู๋มากไปใช่มั๊ยคะ  นุ๋ถึงจากพี่ไปแบบนี้   พี่รูว่านู๋ทรมานมาก  พี่รับรู้ถึงความรู้สึกนั้นนะ  แต่พี่กลับทำอะไรไม่ได้..........ขอโทษนะคะ..........

พี่เสียใจ  เสียใจที่สุด   ทั้งๆที่พี่รักนู๋มาก  แต่กลับทำให้นู๋จากไป  ยกโทษให้พี่ด้วยนะคะ 

ชาติหน้าพี่ปอนด์ขอให้นู๋ มีชีวิตดีๆ  ไม่ต้องมาโดนใครทำร้ายอีก  คืนนี้ก็หลับฝันดีนะคะ ตัวเล็กของพี่   และพรุ่งนี้ก็รอกินข้าวนะคะ  พี่จะไปใส่บาตรให้นู๋

 

 

**ลูกช้างขอขมาในสิ่งที่ลูกช้างได้ทำผิดครั้งใหญ่  ขอให้ดวงวิญญาณของน้องเหมียวตัวน้อยจงไปเกิดในภพชาติที่ดี  อย่าได้มีชีวิตที่ลำบากหรือโดนใครทำร้ายอีกแลยนะคะ**

 

 

ฝันดีตลอดไปนะคะ