*｡O○ ☆ปังปอนด์☆... 的个人资料☆♀POUND♀☆照片日志列表更多  |  工具 帮助 |
|
5月26日 "บันทึก 1 หน้ากระดาษ".......................................เคยถามตัวเองตั้งแต่เด็ก ทำไมไม่มีใครรัก
เสื้อผ้าที่อยากได้ ของเล่นที่อยากได้ ทำไมมันต่างกับเด็กตัวเล็กที่ยืนข้างฉัน
ฉันถูกเลี้ยงมาท่ามกลางญาติพี่น้อง ที่ฉันเองก็ยังจำได้ไม่หมด
บ้านกี่หลังที่ฉันไปอยู่ ที่ใด? ฉันมากับใคร?
วัยเด็กที่เต็มไปด้วยคำถาม
แม่ฉันไปไหน? พ่อฉันไปไหน?
ผู้คนมากมาย ฉันเป็นใคร?
วันหนึ่งฉันพบที่อยู่ พบคนที่รักฉัน
ใบหน้าเหี่ยวย่น คอยไกวเปล เรียกชื่อฉันเสมอ
ฉันเคยมีความสุข
................................................................
แล้ววันหนึ่งฉันก็ได้ใส่เสื้อยืดสีขาวตัวแรก
เป็นลายสัตว์ประหลาดที่ฉันไม่ชอบนัก
ฉันถามว่า ลายการ์ตูนตัวนั้น ขอฉันได้ไหม
คำตอบที่ได้ ลายการ์ตูนน่ารักนั่นไม่เหมาะกับฉันหรอก
ฉันใส่เสื้อยืดสีขาวลายสัตว์ประหลาดตัวนั้นไปในคืนวันหนึ่ง
ผู้คนมากมาย คำถามที่ซ้ำซาก "ฉันเป็นลูกใคร"
นั่นสิ ฉันมีพ่อแม่ไหมนะ แล้วพวกเค้าไปไหน
ที่นี่มีแต่กลิ่นควันที่ฉันไม่ชอบเลย
หญิงวัยกลางคน ใบหน้าเศร้าหมองบอกให้ฉันนั่งพับเพียบพนมมือ
"ยายไปไหน"
ทุกคนตอบเหมือนกัน ว่ายายนอนหลับ
.....................................................................
ฉันมีเสื้อขาวให้ใส่เพิ่มอีก2ตัว แต่ก็ยังเป็นลายสัตว์ประหลาดที่ฉันไม่ชอบเหมือนเดิม
.....................................................................
ยายไม่ตื่นมาไกวเปลให้ฉันอีกแล้ว
หรือฉันโตเกินไปที่จะนอนในเปล?
ยาย.........................
......................................................................
ญาติหลายคนหายไปจากบ้าน
พร้อมกับเด็กตัวเล็กที่เคยใส่เสื้อลายน่ารักตัวที่ฉันอยากได้
ฉันกลับจากโรงเรียน
บ้านเงียบสนิท ฉันหัดปืนรั้วบ้าน
ตาฉันไปไหน? ช่างไม้มือหนึ่งของฉัน
ฉันเจอเขา เขาอยู่หลังบ้านกับไม้เก่าๆ
ตาจะมีของเล่นที่ฉันไม่เคยเบื่อ เศษไม้ ที่ตาเรียกมันว่า ขี้เลื่อย
....................................................................
ฉันปืนบ้านคล่อง ฉันวิ่งไปหลังบ้าน
ไม่มีเศษไม้
ในบ้านที่ทุกอย่างเงียบสงบ
ตาฉันมาแอบหลับอีกแล้ว
พักนี้ตาอู้งานบ่อย
.....................................................................
ไม่มีเศษไม้ให้ฉันเล่น
แล้วตาก็ไม่อยู่บ้าน
.....................................................................
ฉันหิ้วผลไม้ตะกร้าหนึ่ง
"ตาหิวไหม"
ตาไม่อยากกินผลไม้ของฉัน?
ตาไม่อยากคุยกับฉัน?
ตาเอาแต่นอน
แล้ววันนึงที่ฉันนอนหลับ
ย่าก็บอกให้ฉันใส่เสื้อสีขาวอีกแล้ว
ญาติๆหลายคนเดินเข้าไปในห้องแคบๆห้องหนึ่ง
ฉันเดินตามหลังพวกเค้า ในนั้นหนาวมาก
ฉันยืนรอเงียบๆ และไม่มีใครสนทนากัน
ทุกคนร้องไห้ และฉันก็ร้องไห้
ที่แท้ยายไม่ได้นอนหลับ ตาก็ไม่ได้นอนหลับ
ฉันไม่มีเศษไม้เป็นของเล่น
และฉันก็ไม่เคยลงไปชักดิ้นๆของของเล่นเหมือนเด็กๆคนอื่น
ฉันเข้าโรงพยาบาลบ่อยขึ้น
และครั้งหนึ่งฉันก็ได้นอนที่นั่น
มีเด็กๆรุ่นเดียวกัน นอนกันเรียงราย แต่ทุกคนไม่ได้เล่นกัน
ฉันไม่มีเสียง ฉันไม่มีแรง ฉันอยากเดินไปหาเด็กๆคนอื่น
ญาติๆหายไป ฉันรู้จักความเหงา และฉันก็อยากได้ของเล่น
วันนึงที่ฉันมีแรง
ย่าพาฉันเดินไปซื้อขนม
ฉันเห็นรถไฟของเล่นคันหนึ่ง มันมีสีแดงที่ฉันชอบ มันมีเสียง มันหมุนได้
ของเล่นชิ้นแรก ที่ฉันเอ่ยปากขอ
.....................................
ฉันได้เล่นมัน ในอีกหลายวันที่ฉันกลับมาบ้าน
ฉันเล่นมันทุกวัน ของเล่านชิ้นแรก และชิ้นเดียว
ฉันไม่เคยปามันทิ้ง ฉันซุกมันไว้ใต้โซฟา
.....................................
วันนึงก็มีเด็กชาย2คน มาที่บ้าน
ย่าให้เรียกเด็กสองนั่นว่า "น้อง"
ฉันอวดของเล่นของฉัน น้องๆก็ชอบมัน
ย่าถามฉันว่า ของเล่นนี้ให้น้องได้ไหม?
..........?
น้องเค้าก็ไม่มีของเล่น ให้น้องไปเถอะ เดี๋ยวย่าซื้อให้ใหม่
...........?
........................................................
จากวันนั้นฉันก็ไม่มีของเล่นอีกเลย
แล้วจู่ๆ ฉันก็ได้ของเล่นจากแม่
ชุดเครื่องครัวสีชมพูลายดอก
ฉันเล่นมันทุกวัน ฉันเก็บมันไว้ใต้ต้นไม้
แล้วมันหายไป
ฉันตามหาทั่วบ้าน ของเล่นของฉัน
ย่าบอกว่า มันเกะกะรกบ้าน เลยเอาไปทิ้ง
.........................?
ของเล่นของแม่...............................
...........................................................
พักนี้แม่มีของเล่นอันใหม่มาให้ฉันบ่อยขึ้น
ฉันได้ไปเที่ยวสวนสัตว์
ฉันได้รู้จักชายอีกคนที่แม่พามา
แม่บอกให้ฉันเรียกว่า "พ่อ"
..........................?
ฉันมีพ่อแล้ว.....................................
............................................................
แล้วฉันก็คิดถึงพ่อ
ฉันวานย่าให้บอกพ่อว่าฉันคิดถึง
แล้วพ่อก็มาหาฉัน พร้อมกับของเล่นแปลกๆอันหนึ่ง
ฉันได้เจอพ่อนานๆครั้ง พร้อมกับของเล่นใหม่ๆ
แล้ววันนึงพ่อก็หายไป............................
ไม่ว่าย่าจะบอกพ่อว่าฉันคิดถึงเท่าไหร่พ่อก็ไม่มาหา
พ่อลืมฉัน?
ฉันไม่มีของเล่นใหม่................
ฉันโทไปหาพ่อ
สัญญากันว่าพ่อจะต้องมาหา
1เดือนที่ฉันรอ
1ปีที่ฉันรอ
หลายปีที่ฉันเริ่มลืม
แล้วฉันก็ไม่เคยพูดคำว่า "พ่อ" อีก
.....................................................
วันนึงฉันก็ได้ข่าวว่าพ่อจะกลับมาหาฉัน
ฉันนั่งรอเนิ่นนาน
โทรศัพท์ดังขึ้น
พ่อฉันคงมาแล้ว
รถมาจอดเทียบ
ชาย2คนเปิดประตูรถมาพูดคุย ฉันมองหาพ่อ
ฉันไม่ได้ยินบทสนทนา
ฉันนั่งเงียบๆ ฉันรู้สึกปวดหัว
ฉันไม่สบาย? ฉันเป็นอะไร?
..........................................................
ชายคนหนึ่งเดินเข้ามาหาฉัน
"ศาลาว่างแล้ว จะยกศพไปทำพิธีด้านหลังก่อนเลยไหม"
............................................................
วันนี้เหลือเพียงเศษเถ้าถ่าน แต่มันก็ไม่เหมือนเศษไม้ที่ฉันเคยเล่นตอนเด็ก
ฉันกอดมันไว้แน่น ก่อนจะโปรยลงสู่แม่น้ำพร้อมกับกลีบกุหลาบสีแดง..........
5月20日 วันส่งท้าย
ขอบคุณทุกๆความรู้สึกดีๆ ขอบคุณสำหรับทุกๆความเอ็นดู ขอบคุณสำหรับอาหารมื้ออร่อยๆ ขอบคุณทริปที่สนุก ขอบคุณที่ให้ความรู้ ขอบคุณสำหรับกำลังใจ ขอบคุณสำหรับการต้อนรับและการอำลาที่น่าประทับใจ
ภูมิใจที่เคยเป็นส่วนหนึ่ง
ช่วงเวลาสั้นๆมีความสุขมากๆ ขอบคุณบ้านที่อบอุ่นหลังนี้ค่ะ
***************
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
|
|
|
