*。O○ ☆ปังปอนด์☆... 的个人资料☆♀POUND♀☆照片日志列表更多 工具 帮助

日志


3月25日

TOP SECRET^^!

โดนTAGมา2คนแล้ว  เลยสนองซะหน่อย

อันนี้TAGตอบนู๋ฝันน๊ะจ้ะ

(5ข้อเกี่ยวกับตนเองที่คนอื่นไม่เคยรู้)

 

หมายเหตุ:  คุณอาจจะเป็นคนที่โชคร้ายและโชคดีที่ได้อ่านมัน^^

 

ข้อ1  วัยเด็ก

ชื่อ:  เป็นที่รู้กันคือแม่ให้ชื่อเล่นฉันว่า ปอนด์ตัวฉันเองก็เคยนึกสงสัย จึงถามแม่ว่า ทำไมแม่ถึงตั้งชื่อนี้

แม่ยิ้มและตอบว่า ก็นู๋ชอบกินขนมปังไง ฉันเชื่อในคำตอบนั้นทันที เพราะในขณะนั้นแก้ม 2 ข้างของฉัน

กำลังเคี้ยวขนมปังตุ้ยๆๆ   หลายปีผ่านไป  ฉันค้นพบว่า แม่โกหก-*-

(แม่ตั้งชื่อนี้ให้ตั้งแต่นู๋ยังเคียวกล้วยบดไม่เป็นเลย แร้วจะเอากำลัง เอาฟันซี่ไหนมาเคี้ยวขนมปังล่ะ-*-)

 

โรงพยาบาล:  ตอนเด็กฉันมักจะไปไหนมาไหนกับย่าเสมอ และทุกครั้งที่นั่งรถผ่านโรงพยาบาลวชิรพยาบาล

ย่าก็จะชี้บอกว่านี่คือโรงพยาบาลที่ฉันเกิด  ทุกครั้งย่าก็จะพูดซ้ำแบบนี้เสมอ แต่ฉันกลับไม่รู้สึกเบื่อที่จะฟัง

หลังจากที่ฉันเริ่มโตมาอีกจิ๊ดก็เริ่มไปไหนมาไหนกับปู่แทน  เมื่อผ่านสถานที่เดิม ฉันก็จะปฎิบัติเหมือนย่าคือ

ชี้บอกปู่ว่านี่คือโรงพยาบาลที่ฉันเกิด  ครั้งสุดท้ายที่จำได้  ปู่บอกกับฉันว่า ยกมือไหว้ซะสิ

คุณรู้มั๊ย ว่าเด็กหญิงณัฐพร  ยกมือไหว้โรงพยาบาลทุกครั้งที่นั่งรถผ่าน  - -"

เริ่มโตมาหน่อย ได้ยินคำพูดคุ้นๆหู  เวลาที่ฉันเห็นอะไรแปลกๆ(ที่เพื่อนเห็นว่ามันไม่ได้แปลกตรงไหน)

เพื่อนๆก็จะพูดเหมือนๆกันว่า  "ก็ไหว้ซะสิ"

อืม..........ถัดมาสัก2ปีจากนั้น ฉันถึงคิดได้เองว่า  ฉันควรเลิกยกมือไหว้โรงพยาบาลสักที~

 

ร้องไห้:  ตอนเด็กๆฉันจำได้ว่าฉันมักจะขี้แย เวลาที่แม่จะทิ้งฉันไว้กับย่า  ฉันจะร้องไห้ไม่หยุด  เรียกแม่ให้กลับมา

แต่หลายครั้ง  ที่เสียงเพรียกหา เป็นเพียงสายลมพัดผ่าน.......เพราะแม่ไม่เคยได้ยิน..........

ทุกครั้งฉันได้แต่มองหลังแม่ ที่เดินไกลฉันออกไป.......

(เศร้าเกิน)

 

ตัวเล็ก: ตอนเด็ก มักจะมีคนทักว่าทำไมไม่เหมือนแม่  ตัวเล็กนิดเดียว  ไม่เหมือนแม่เลย  คุณรู้มั๊ยว่าฉันทำยังไง  คิดแบบเด็กๆ  คือทำอะไรให้ตัวเองตัวโตๆ

กินๆๆๆๆๆ   กินทุกอย่าง  กินมากๆๆๆ   จนตัวอ้วนกลม  ด้วยเหตุผลว่าฉันอยากเหมือนแม่  เพราะฉันเป็นลูกของแม่ 

(แม่ฉันไม่ได้อ้วนนะ แต่รูปร่างจะดูสูงใหญ่--ผิดกับฉันสิ้นเชิง)

สรุปแล้ว  ฉันก็แก้ปัญหาที่ถกเถียงกับแม่  ว่าไม่ได้ถูกเก็บมาจากถังขยะได้แล้ว - -" 

 

ป่วย:  คุณหลายคนอาจมองว่าเป็นสาวบึกบึนถึนถึก(หรือเปล่า)  แต่รู้มั๊ยว่า ตอนเด็กๆ ฉันขี้โรคมากๆ  เข้าออกโรงพยาบาลอย่างกะเข้าไปซื้อแป๊บซี่ในเซเว่น  ประวัติการป่วย มี โรคหอบ  โรคภูมิแพ้  ปอดบวม  ฯลฯ   อาการที่เป็นบ่อย  และเป็นอยู่หลายปี  คือมักจะหายใจไม่ทัน  เหนื่อยง่าย  ต้องคอยพกยาพ่นตลับขาวๆเสมอ                      มีคลินิคประจำด้วยนะ  เกริกยศคลินิค  ชื่อนี้อาจจะคุ้นๆ เพราะเจ้าของคลินิคนี้ปัจจุบันได้กลายเป็น ผอ.โรงพยาบาลชลประทานไปแล้ว~  ฉันป่วยบ่อยจนถึงขั้นสนิทกับคุณหมอ  เดือนนึงฉันจะได้วิตามินซีจากคุณหมอนับรวมๆคงเป็นขวดทีเดียว

 

ของสะสม:  เด็กหญิงรุ่นๆเดียวกันมักจะมีของสะสมเป็นตุ๊กตา  แต่ขอโทษ  เด็กหญิงณัฐพร เล่นรถค่ะ  อ้ายที่เป็นโมเดลรถคันเล็กๆ  ไม่ก็รถที่ไขลานวิ่งนั่นน่ะ ชอบนัก  ส่วนตุ๊กตาน่ะเหรอ  มีนะ  แม่ชอบซื้อให้  แต่ไม่ได้เล่นนะ  เอาไว้ข้างๆตัวเวลานอน(เหมือนมีเพื่อนนอน)นั่นแหละ  ตอนเด็กๆ เป็นเด็กว่าง่าย  ไม่ค่อยอยากได้นู่นนี่ ไม่โวยวาย  แต่จะชอบจุกจิกถามนู่นถามนี่ซะมากกว่า

 

ข้อ2  ของใช้ประจำวัน

--สบู่:  สบู่เหลวลักซ์สีชมพูกะสีฟ้า

--ยาสระผม+ครีมนวด:  แพนทีนสูตรผมหนานุ่ม

--ยาสีฟัน:  ใช้ของSALT

--แปรงสีฟัน:  Oral-B

--น้ำยาบ้วนปาก: ลีสเตอร์ลีน สีฟ้า

--โฟมล้างหน้า: มิเรล คิวคัมเบอร์  โฟม

-- แป้ง  ทาหน้า:  จอห์นสัน  วิ้งๆ  กระป๋องสีเหลืองๆง่ะ

           ทาตัว:   แป้งเย็นโพรเทค สีฟ้า(ทาก่อนนอน)

--เครื่องสำอาง 

                    มาสคาร่า เมลเบอรีน(กำลังจะเปลี่ยนเป็นลอริอัล)

                     ลิปกลอสลอริอัลสีชมพูอมส้มจิ๊ดๆ  ลิปสติก ใช้ของอิททู

                     บรัชออน 4U2  กะ  ลอริอัล

                     อายซ์ ลายเนอร์  Fasio

                    ครีมรองพื้น  Revlon

                    ครีมกันแดด   ของหมอมวลชน SPF15

                     น้ำหอม  ELFE’ Cool  Romance (ย่าเอามา เรยใช้ซะ)

                     ครีมบำรุง  Bella  Nina 

                    โลชั่น  จำยี่ห้อไม่ได้  ย่าซื้อให้ ไวท์เทนนิ่งๆ ไรสักอย่าง(ใช้มาหลายปีละ ไม่เห็นจะขาวขึ้นเลย)

 

ข้อนิสัยลับๆ

--พกของมากมายเต็มกระเป๋า  เพราะกลัวว่า  ตัวเองจะลืมหยิบของจำเป็น  ก็เลยหยิบๆมาหมดเลย- - สรุปก็คือ "หนัก"

--ชอบยิ้มเวลาส่องกระจก  (เชคว่ามีขี้ฟันติดหรือเปล่า)

--ทาโลชั่นตอนเช้ามากกว่าก่อนนอน

--สะอาดในทุกที่ ยกเว้นห้องนอน กับบริเวณพื้นที่ส่วนตัว-*-

--ชอบใช้กระดาษทิชชู่มากกว่าผ้าเช็ดหน้า เพราะรู้สึกว่าผ้าเช็ดหน้าต้องใช้ซ้ำ แต่กระดาษทิชชู่ใช้แล้วทิ้งเลย

   แลจะสะอาดกว่า(มั้ง)

--ชอบเก็บของแยกประเภทกัน  ต่างหูกล่องนึง  กำไลกล่องนึง  สร้อยกล่องนึง  เข็มขัดกล่องนึง  อะไรมาณนี้

   แต่หลังๆไม่  ค่อยได้ใส่เครื่องประดับ เลยเอาไปเก็บรวมกันไว้กล่องเดียวเลย-*-

--จามบ่อยและถี่ ในครั้งเดียว  (งงล่ะสิ  ต้องลองมาฟัง)

--นอนละเมอบ่น  เหมือนกระซิบคุย ประมาณนั้น- -

 

ข้อ4  ความเป็นคนอีกด้าน

มีอดีตที่ฝังใจ  จนทำให้กลายเป็นคนเย็นชา

เคยไว้ใจคนรอบข้าง  จนตัวเองต้องเจ็บ

สุดท้าย ตัดสินใจเลิอกที่จะอยู่คนเดียว  อยู่กับครอบครัว  บางครั้งก็รู้สึกว่าเพื่อนมากมาย ก็ไม่ทำให้เรามีความสุข

ด้วยเหตุผลนาๆ  ที่มันเกิดขึ้น จนทำให้ตัวเอง ปฎิเสธคนรอบตัวไปโดยปริยาย

แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าไม่ยอมคบใคร  แต่หมายถึงการเลือกคบเป็นพิเศษ

มองคนด้านดี และเผื่อด้านลบ  ป้องกันความเสียใจในภายหน้าไว้ก่อน

อาจเหมือนคนเย็นชาในบางครั้ง  แต่อาจจะเป็นการดี ที่จะทำให้ตัวเองปลอดภัย

ยามเศร้าโศก  สีหน้ายังนิ่งเฉย ซ่อนไว้แต่แววตาที่เงียบเหงา ปานน้ำตาจะไหล

มักจะไม่พูดกับใครมาก  เมื่อถึงเวลาก้จะระบายออกราวกับคนบ้าคลั่ง

คราวโกรธคนที่ทำไม่ดีด้วย  มักใช้น้ำเสียงเรียบเป็นปกติ  แต่คำพูดจะเยือกเย็นชวนหนาวกันไปข้าง

ไม่มีคำด่าสบถ แต่จะเปลี่ยนเป็นคำพูดทิ่มแทงให้บาดใจเสียมากกว่า

ไม่ใช่คนอารมณ์ร้อน  แต่มักจะหงุดหงิดกับเรื่องเล็กน้อยไม่เป็นเรื่อง

ไม่โมโหโวยวาย  แต่จะร้องไห้แทน

 

ข้อ5  ด้านมืดที่ไม่มีใครเคยรู้

ฉันไม่ใช่คนร่าเริง 

ฉันไม่ชอบคุยพร่ำเพรื่อ

ฉันไม่ชอบเสียงดัง

ฉันไม่ชอบเสียงร้องโวยวายของเด็ก

ฉันไม่ชอบคนเมาที่พูดจาไม่รู้เรื่อง แล้วพาลพาโล

ฉันไม่ชอบความมืด

ฉันไม่ชอบอยู่คนเดียว

ฉันไม่ชอบเสียงเล็ดลอดในความมืด

ฉันไม่ชอบถูกทอดทิ้ง

   

ความจริงอีกหลายอย่าง ฉันคงพูดได้ไม่หมด  แท้จริงแล้ว ตัวตนที่คุณเห็น  อาจจะเป็นแค่สิ่งหลอกลวงที่ฉันสร้างขึ้นมา

 

ไม่นานคุณอาจจะพบว่าความน่ากลัวคือตัวฉันเอง!!!

 

 

 

เอาล่ะ ตามกติกา เค้าให้TAGต่อไปอีก5คน

โดนกันตามๆกัน อ่ะ ดูชื่อกันปาย...ย

1.คุณโฟล์คที่รัก (โดนกาหัวคนแรกเรย)

2.ปุ้ยเพื่อนรัก  แบ่งเวลาสักนิดนะจุ๊ฟฟๆ

3.คุณน่าน เจ้าของสเปชสุดโปรดของนู๋(ไม่ค่อยได้แวะไปอีกแร้ว อิอิ เด๋วว่างจะไปเซ็นสมุดเยี่ยมน๊ะจ้ะ)

4.ให้อ๊อฟเพื่อนโฟล์คละกันนะ  ท่าทางจะว่างๆเขียน เอิ๊กๆ(ยัดเยียดๆ)

5.ให้ใครดีน๊อ คนสุดท้าย  อ่า....นู๋ปอ รับไปดีมั๊ยจ้ะ  ได้ถือโอกาสอัพสเปชซะที

 

 

3月18日

19 นาฬิกา

 
 
สิ่งที่ฉันเรียนรู้จากความทุกข์
 
 
" คือ   ฉันไม่ควรรู้อะไรมาก "
 
-----------------------
 
 สิ่งที่ฉันเรียนรู้จากความสุข
 
 
" คือ  การที่ฉันไม่รับรู้อะไรเลย "
 
 
 
------------------------
------------------------
 
 
 
........โลกกลมๆบีบให้ฉันหายไป.......
 
 
 
 
3月5日

วันนี้วันเกิดปอนด์(มาอัพแทนปอนด์)

5มีนาวันเกิดปอนด์
จำได้เพราะในบัตรประชาชน
ที่มีรูปถ่ายหน้าเห่ยๆๆ
ของปอนด์อยู่
บอกว่าเป็นวันนี้
สุขสันต์วันเกิดนะ
 
 
 
หัดมาอัพเองบ้างเถอะ- -*
 
รัก รัก รัก เวอร์
 
 
 
 
 
จะรีบแก่แซงหน้าไปไหน